catch my breath

aytes oi kyriakes mpainoun mesa mou.zwgrafizw moustakia stis fwtografies sou gia na niwsw kalytera.ena kako oneiro htan kai ksypnhsa

polka dots for a stomach

θα μπορουσε να ξυπνησει
για ακομα μια φορα
μονη.

θα μπορουσε να πιστευει πως ο πριγκηπας ηττηθηκε σε μια μαχη στο δρομο του γυρισμου
κι αυτο ηταν ολο.


τιποτα δε θα ηταν το ιδιο

αν δεν πιστευε στην αγαπη

αν δε θυμοταν τις αγριοφραουλες που μαζευε στο βουνο

'η εκεινο το χερι που εψαχνε το δικο της ενα καλοκαιρι

αν τα κουμπια ηταν νομισμα

αν οι ανθρωποι ξεχνουσαν πιο συχνα τισ μικροπρεπειες τους

αν ολα τα πρωινα που κοιτουσε το παραθυρο την εβρισκε ο ηλιος σε διαφορετικη χωρα

///---///---.

νιωθω πως σε εχασα.μα δε μπορει.

παλια εδινες την ψυχη σου για μια χουφτα αστερια,τωρα πουλας την ψυχη σου να γινεισ αστερι σε ψευτικο ουρανο.

παλια αγοραζες αστερια για να βρεις την ψυχη σου,τωρα θα δινες και την ψυχη σου στα αστερια αν μπορουσες

φοβαμαι ψελλιζει με την ομπρελα ανοιχτη

ενα ταξιδι τη φορα.

τα μικρα βηματα που αναζητω

φευγω ξανα

σε δανεικο σκηνικο

κρυβεις τον πανικο

τον πανικο της ληθης.

κι αν οταν γυρισω κρυφτουν τα ονειρα?

μη σκας θα φτιαξουμε καινουργια.

και θα μαι εδω

και παντα καπου θα ταξιδευω

παλια απαιτουσα να με κοιτουν στα ματια.

τωρα?δε τους χαριζω ετσι ευκολα τα δικα μου.

γιατι αλλωστε να αλωνιζουν καλικαντζαροι στα χωραφια μας?

ποσα λιμανια θα δω ακομα.....


ερχεται μια βροχη να μας ξεπλυνει.

συντομα.
δε γινεται αλλιως...
κι ας μη περπατας ξυπολητος για λιγο καιρο.

βροχοσταλιτσες ειναι τα διαμαντια που κανουν ευτυχισμενους καποιους.

εμενα θα με κοιμισουν μετα απο καιρο σιγουρα.

"φοβαμαι", ψελλιζει με την ομπρελα ανοιχτη.

ακομα.

φυσατε γιατι χανομαστε

και τελικα ο 13ος γαλαξιας μου λειπει τοσο.

γιατι αυτο το σημειο στο χωροχρονο της ηρεμιας και της γαληνης με τα πολλα χρωματα και το διαφανο μοιαζει ουτοπια.

τι μας κανει να γυριζουμε στις αλανες που παιζαμε παλια?κι ας εχουμε ατρανταχτες αποδειξεις και σημαδια πως θα χτυπησουμε.

δε μπορει,κατι χανουμε.απο καπου μπαζει το συστημα και μας παιρνει ο αερας τα ασχημα οταν δε πρεπει.

αν και τελικα τι να τα κανεις τα σουβενιρ αν δε περασες καλα.

οποτε φυσα φυσα να βρουμε λιμανι!!!!!

mpourdes se selofan

Panta yparxoun eksodoi.Kai xiliades logoi na meineis.
Flames to dust lovers to friends why do all good things come to an end.
Den eimai h monh me pollaples prwsopikothtes.
8a einai periergo otan tis balw na synanth8oun oles mazi.
Mporoume na pame mazi mia ekdromh.
Mporoume na pame mia bolta.Mexri to fws tou hliou.Ma an mas doun?
Tote 8a xei plaka...Oi antidraseis einai h ekplhksh mou.
Synh8ws oloi ksinizoun tis moures otan den exoun synh8isei
se ayto pou antikryzoun.Poios einai kalyteros ki apo emena ki apo sena?
Aytoi pou o xronos pou skeftontai einai
o idios me pollous allous.
to twra mas synantaei pragmatikothtes alliwtikes sto dromo.ki apla tis prospernaei.
oh yes welcome to the fuckin brilliant easiness of living

ayto shmainei,exw neyra akoma

κι αν οντως ησουν μονο ψεμα,δε θα το μαθουμε ποτε.
εξαλλου ζουμε πια στιγμες μεχρι να μας τις
γκρεμισεις εσυ η καποιος ομοιος.
ποικιλια υπαρχει και παραπονο ουδεν.

πως εξαλλου να γκρινιαξεις στο δολοφονο σου
και γιατι.
τελικα θα νικησει.

κι αν ειναι ετσι?τοτε που σε παν τα βηματα σου.

κι αν δεν ειναι ειμαστε τυχεροι

ισως γι αυτο περπαταμε.γιατι μπορει να μην ειναι
ετσι τελικα.

να εισαι μονο εσυ κενος και αυλος ο μονος

κι η παρεα της καρδιας σου μην ξεχνιομαστε.

αλλωστε μαζι σας αγαπησαμε.
μαζι κοιμομασταν κι οι τρεις,μαζι ζουσαμε ολο αυτο
το πλαστικο παραμυ8ι.ποσο κουφιος και κουφος ο
κοσμος που περιχαρης εντυνες με αστερια.

και να πω οτι τα καταφερες.πλαστικα κι αυτα και
ξεκολλησαν απο τον τοιχο.

ουτε για ψευδαισθηση μικρου παιδιου δε κανεις.

ποσο λαθος ομως και ποσο σωστο.ποσο μας βολευει
κι αλλο τοσο μας απογοητευει η απαθεια και
το γκρεμισμα κτιριων απο δαφνες.αλλωνων παντα
αλλα κοιμισου.

αραγε αντεχεις,και το αρκουδακι
το χαρισες σε κεινη μη σε ξεχναει?

μαλλον κι εγω για κεινη το διαλεξα πιο πολυ
νομιζα ετσι νικουνται οι μαχες.

ποσο αφελης ειναι ο ερωτας στην αναγκη σου.

λυπαμαι κι ειναι τοσο κριμα να πλητττομαι
απο μια τετοια αρρωστεια τοσο καιρο\
τοσο πολυ καιρο στ αληθεια.

κανενα φαρμακο πιο ισχυρο παρα μονο
αυτο που ζηταγα εξ αρχης του ονειρου.

την αληθεια που δε κοιταξες ποτε
στα ματια.αραγε μεσα σου κοιτας?

κι εσυ κι αυτη.μα ομοιος τον ομοιο σαν λενε
8α χουν δικιο.

πληγωμενη ηλεκτρα σε προζακ με καταντησες ρε πουστη

mary was her name

i don't know if it's you.

if is it anyone that exists like you.

but for sure you are in my head.

there are some moments in this life that it feels you are here.

beside me.

in the hugs,in the laughs,in everythin that makes me feel alive.

gamhmeno systhma magisswn

"be careful of what u wish for",said the witch.

and she was so freakin serious about it...

but kids never listen.....when they dream.....

angels in disguise

lene pws oi aggeloi einai h fylakes h diaboloi

emena oi diaboloi mou htan oi fYlakes mou,k oi fylakEs mou.

shiny empty boxes σαινι μου

ελευ8ερια διοικουμενη απο αλλους δε λεγεται ελευ8ερια.
οσο πολυ κι αν θες να με πεισεις για το αντι8ετο δε 8α τα καταφερεις.
ειμαστε διαφορετικοι και καθ΄ολα ιδιοι.απλα ο κα8ενας σκεφτεται και πραττει αλλιως.

αλλοι με το κεφαλι κι αλλοι με τα γεννητικα οργανα.


οτι λαμπει δεν ειναι χρυσος,ουτε ο πριγκιπας με τη γυαλισμενη στολη του.σκατα packaged ειναι.

το τρενο εφυγε κι μεις κοιταμε τα εισητηρια του χτες.μαλακα οχι αλλο

αστερια στα αυτια μου αστερια στα χερια μου αστερια στο λαιμο μου

σημερα εβαλα πλυντηριο και νομιζω ξεβαψαν τα μισα.

αυριο ελεγα να φορεσω το πουα μου φορεμα
αλλα
φοβαμαι
μην τους τυφλωσει

(αυτο του )
κανενα


χαμογελο.
so stick to the plan
.black.


με ξεβαμμενα αστερια που πας?γιατι με ξεβαμμενα ολα τα αλλα σε βρισκουν κουλ.

γνωρισα καποτε ενα κοριτσι που ειχε τοσο εντονα χρωματα,που κοντεψα να το αγαπησω βαθεια.μεχρι που στα δυσκολα ειδα ποσο ασπρη ηταν η χαρα της,ποσο γαριασμενα ηταν οσα σε μενα φαινονταν ζωντανα το βραδυ.μη δεις γκομενα πρωι μετα απο ξενυχτι ενα πραγμα.

ηρθε ενα τζιτζικι τις προαλλες που ελεγα πως ζω,και με κοιταζε θλιμμενο.
τοτε καταλαβα πως θλιψη προκαλλει η αδυναμια να κρυφτεις απο τις πληγες σου.



μα τελικα,εγω ειμαι καλυτερη απο σενα,που χαιρεσαι να γινεσαι τροπαιο εγωισμου του καθενα.

μπλα μπλα μπλα i hate u all except the ones that really know that i dont.οσοι εχουν αμφιβολιες ειναι στη λιστα.ιαξ

παρανοια σαουντζ ναις ιν ντισπεαρ

δε ζεσταινομαι πια.
σιωπηλος παρατηρητης.

δε ξερω αν θα περασει.

παντως αλλα περασαν.αρα και μαυτο κατι θα γινει.

ισως κοιμηθει παλι ο ηλιος απο την αλλη πλευρα.

ισως βρω χρονο και κοιμηθω κατω απο τα αστερια και εξαγνιστουν ολα.η τα παρει το κυμα.τι με νοιαζει....

αυριο θα πνιγω παλι μεσα στην κουπα μου οπως αλλοτε και θα χαθω στον πλανητη της δουλειας.για να μην επιτραπει η εισοδος στισ σκεψεις.

ποιος το ξερε πως θα γινοταν ολα αυτα....

επειδη καποια μικρη κοιτουσε το παραθυρο κι ονειρευοταν,επειδη καποια στιγμη θελησε να μαθει τους αλλους να ονειρευονται.και χαθηκε εκεινη,σε μια απογειωση τραμπολινου,που μετακινη8ηκε για να χτιστει αλλη μια γκρι πολυκατοικια.

και τωρα που ειπα γκρι.ποσο αχρωμα κι ουδετερα ειναι αυτα που ζεις?φορα παλι τη γκριζα ψυχη σου και περπατα.εγω θα ξερω παντα σε ποιους δρομουσ περπατας κι ας κρυβεσαι πισω απο τα κατα κυριο λογο @@ "αθωα" ψεμματα σου......

οσο κι αν αγαπας τα ζωα,πρεπει να αρχισεις να πατας τα σκουληκια που σε τρωνε.

το καραβι?χα8ηκε

ειναι αυτη η ζεστη που οσα παραθυρα και να ανοιξω

δε μπορεις να βγεις απο το δωματιο.

πλανιεσαι εδω μεσα και πνιγομαι.

χτυπαω στους τοιχους σαν τους παραφρονες.

δεν εχουμε και μεγαλες διαφορες.

σαν τα αγρια ζωα,ασχημο να εξημερωνεσαι τελικα.

μετα σου λειπουν πραγματα που δεν ηξερες πως υπαρχουν μα σου εγιναν αναγκες.

οπως αυτες οι αγκαλιες που αποκοιμιζουν.

κοιμησου τωρα αν μπορεις,κι αν θες περνα απο τα ονειρα μου

οπως το ξημερωμα η δροσια απο το παρα8υρο

σαν να εξαγνιζει τα πνευματα και τις χιλιαδες μαχες

μεταξυ μας και μεσα μας

υπερασπισου το ψεμα σου στην αληθεια μου

ψαχνω ακομα να βρω ενα τελειωμενο γιατι σε ενα διαφανο κουτι που μου αφησες να κοιτω.δεν βρισκω εξηγηση σε σχεδον τιποτα.κι οταν τη βρισκω ξερω πως κατι κρυβεται ακομα απο πισω.

δεν υπαρχει κατι δεδομενο μεσα μου και ποσο με τρομαζει που φτασαμε εδω.

γιατι στον δικο μου οριζοντα δεν υπηρχε αυτο το εκνευριστικο ψεμα,αυτο το ανουσιο παιχνιδι του κρυφτου απο την αλη8εια.τη δικια σου,τη δικια μας,των θελω στην τελικη.
ειναι ασχημο να ξερω πως φυλακισμενος ησουν μονος σου και χωρις προσταγες στα δικα μου χερια.

κι εγω ο βλακας που κοιτουσα τη θαλασσα κι με αποκαλουσα τυχερη που βρηκα το πιο τιμιο βοτσαλο......κοιτα πως αλλαζουν οι καιροι,πως γεμισαν παλι θαλασσες τα ματια μου.μπροστα σε ενα ακομα εγω.που δε πεφτει σαν την τροια μα με κοιτα αγερωχο μερα παρα μερα.για πιοκιλια...ισως?

κοκκινο μπαλονι

κοκκινο μπαλονι στον ουρανο μου

με μπλε ματια που δε ξερεις πως σε ντυνουν

ορισμος μιας ελευθεριας αλλιωτικης

εκι που οι φωνουλες μεσα μου ταυτιζονται με τα εξω

κι οσα φωτα της πολης κι αν κοιτω

κανενα δε σου μοιαζει

θυμασαι...κιτρινα ασπρα κοκκινα.....το πρωι μπαλονι κοκκινο στον ουρανο μου

που τυχαινει και το βρικσς να πεταει πανω μου οταν το χρειαζομαι

το βραδυ ομως?

που κοιμιζεις τα ονειρα σου

σε απαιτιτικες αγκαλιες οπως ολοι,ή στην αμμο αγκαλια με ταστερια?

τιποτα δε μας δενει στο μυαλο τους

κι αυτο ειναι που μας κρατα κοντα...

εγω θα φυγω,εσυ να σαι στον ουρανο και να βολταρεις

λιγο ακομα

ειναι που δεν υπαρχουν καθρεφτες για το μεσα μας.

αν υπηρχαν θα καταλαβαινες εξ αρχης γιατι φωναζω και γινομαι μια αλλη.

περπατησα με δανεικα φτερα μπροστα σου

κι εσενα σου αρεσε που μπορω να πετω και με κατεβασες διπλα σου

εχω καιρο να πεταξω

ξεχναω σιγα σιγα

ακομα και τις επιθυμιες του αλλοτε εαυτου μου

μαθηματα που δε μαθαμε ποτε τωρα νομιζουμε πως ειν παθηματα και ριχνομαστε στη ζαλη

θα φυγω μια μερα,θα δεις

σαν εκεινη τη φορα που επαιρνα τα τρενα κι εφτασα στον ωκεανο

οταν σκαν τα κυματα πανω σου εξαγνιζεσαι

χανεισ τισ εντασεισ που σου φορτωνουν οι αλλοι


θα φυγω.....

saintcity

απεραντο γαλαζιο αγκαλια με το τελειο πρασινο.

και λες,εδω θελω να ζησω.

και σ'αφηνουν να μαζεψεις ολο τον ηλιο που μπορεις

και σε ταιζουν με χαμογελα και μυρωδιες απο ανοιξη.

και μετα το αλκοολ που με κανει να σε βλεπω πιο ξεκαθαρα

και οι ματιες που ωαχνουν απεγνωσμενα να κρυφτουν αναμεσα στο πληθος

βλεπεις τα πιο παιδικα ονειρα

στο διπλο κρεβατι ενος παιδικου δωματιου ενος αλητη undercover στη χωρα των τρελων

μιμιμι μιστερ ιστερ μπανι

μαζευτηκαν ολοι για ακομα μια φορα.

λες και κανονιζω πανηγυρι ωρες ωρες και ξεχναω να με ενημερωσω

ανθρωποι που εχουν χασει τις δυναμεις τους και τα ιδιαιτερα χαρακτηριστικα τους

να προσποιουνται την απολυτη ευτυχια μεσα απο την ατερμονη βλακεια.

ειλικρινα,γιατι να σκοτωνεις ετσι τη ζωη σου.

δε θα μεγαλωσω ποτε,γιατι θα σας κοιταω....και θα γελαω.-

δε θα μαθεις το μυστικο μου

κοιτουσες ωρα το δρομο

σαν να εψαχνες το επομενο θυμα

χωρις ονομα

χωρις επιτιδευμενα ονειρα

.χωρις θορυβο.

χωρις ολα αυτα που σε κανουν να κατεβαζεις το κεφαλι

θα θελα πολυ να γινω μερος του παιχνιδιου σου.

ομως φοβαμαι

πως μπορω να γινω τα παντα

εκτος απο μεγαλος στα ματια των μεγαλων.

and if i sleep

and if i sleep

i dont want u to wake me up

κι αν κοιμηθεις,μη με ξεχασεις

κι αν φυγω,να ξερεις καπου εδω θα γυρνω

τα φιλια που δε δωθηκαν,ειναι σαν τις αδειες αγκαλιες
κρυβονται απο το φως

κι αν λειπεις,ξερω οτι καπου ταξιδευεις

οσα χαμογελα κι αν σου χαρισω,μονο το δικο σου φωτιζει τις μερες μου

κι αν με προσπερασεις,θα κοιτω παντα την πλατη σου.