grafta gia na mhn se fane,ftwxokalybaki end of story

home is where the heart is.

is?

οταν εισαι μικρος,σπιτι σου ειναι εκει που τρως,εκει που κοιμασαι,εκει που παιζεις,εκει που αγαπας κι εκει που σ'αγαπανε.

δεν εχεις αλλο προορισμο εκτος απο το σπιτι σου.

οσο μεγαλωνεις,πλαθεις ονειρα εξω απο αυτους τους τοιχους.
κι αλλες φορες δινεις ταχα μου τα παντα για να φυγεις απο το σπιτι.

οταν λοιπον παιρνεις αποφαση να σταθεις στα ποδια σου,φευγεις.
φευγεις??

εφυγα.
και μ εψαχνες και δε με βρηκες.
μα με βρηκα εγω.κατι βραδυα.αχ οχι παλι αστο.

το χεις παρει αποφαση κι αν κοιταξει κανεις τα ματια σου,τιποτα δε σε σταματα!
δρομο παιρνεις,δρομο αφηνεις.και φτανεις στη δικη σου ακρη του ουρανου.
ειναι η στιγμη που κοιτας τον ωκεανο και λες μεσα σου.δε με νοιαζει ποιος ειναι διπλα μου ουτε πως εφτασα ως εδω.μα αυτο το ταξιδι ηταν δικο μου κι εφτασα ως την ακρη του ουρανου μου.να κοιτω αυτα τα κυματα.
κι ο θησαυρος?

α μας συγχωρειτε,περαστε απο δευτερα!δωσαμε και κλεισαμε.

ανθρακας ο θησαυρος?

μα γυρισα με χερια αδειανα.

ανθρακας λοιπον?

οχι.καλυτερος ανθρωπος εγω.πιο γεματος και πιο αδειος.πιο υποψιασμενος και πιο αθωος.
πιο ονειροπολος και πιο ρεαλιστης.

κι αν αναρωτιεσαι για το θησαυρο μου,κοιτα στην τσεπη μου.
σκουπιδακια θα χει μεσα σε ολα τα αλλα.
ειναι οτι απεμεινε.κι ακομα κι απο τη λαθος σοκολατα που φαγαμε,μας εμεινε η γλυκα.

γλυκα μου δικια μου.δικα μου και τα λαθη.δικα μου τα σωστα.

α ναι ξεχασα.και λαθος δρομο να παρεις,δε μαλωνεις με τον εαυτο σου,μονο οταν πας στο μερος που αποκαλεις σπιτι.
σπιτι ΜΟΥ
ειναι σαν μια σταση λεωφορειου οταν τρεχεις να προστατευτεις απο τη βροχη.
βλακα,ειναι ωραια να περπατας στη βροχη.

σπιτι ΜΟΥ λοιπον,ηταν εκεινο το δωματιο στη σκεπη με το μικρο παραθυρο και τις δυο πορτες.και μετα αυτο εδω το δυαρακι που οσο μεγαλο και να φανταζε στην αρχη,κατα καιρους γεμιζε τοσο που περναμε αναπνοες με δοσεις.μα τωρα δε μπορω να πω ποση αξια εχει για μενα το σπιτακι αυτο.οταν το ζεις κατι,δε το αναλυεις.κι ακομα το ζω.για λιγο ακομα.


κι ερχεται αυτη η ωρα,που εχει ξαναρθει και θα ξαναρθει σιγουρα,και φοβαμαι.
και ναι μαζευω τα πραγματα μου,και στεκομαι πανω απο μια χαζη μπλουζα και κλαιω,και τελικα και κεινο το βαζο θα το παρω μαζι μου κι ας μη το χρησιμοποιησω ποτε.

μη με κοιτας που γκρινιαζω και αναπολω η που κατσουφιαζω.
οσα ζησαμε εδω.μονο εγω κι αυτες τα ξερουμε.ειναι ο θησαυρος και το μικρο μας μυστικο για να παμε ενα βημα παρακατω.

οι αντρες δε κλαινε.
κι η δυναμη που εχουμε μεσα μας προερχεται απο οσα εχουμε ζησει.
οποτε σἀυτες τις περιπτωσεις,χαμογελαμε αγερωχα και πονηρα στο αυριο.

η καρδια μετακομιζει.οχι ευκολα.οπου κι αν πας αντιρρηση δε φερνει.εξαλλου οσα κουβαλα τα ξερει μονο αυτη.

home is where my heart is.

ολα θα βρουν το δρομο τους.....αρκει να τα κοιτας θετικα.....και να χεις τα ματια σου ανοιχτα

:)

τα γραμματα στον πολεμο ηταν ποτε ερωτικα?

μηνυματα>νεο μηνυμα>sms
#thelw na se dw.trelainomai siga siga nomizw.#
delete delete delete

κι αφηνει παλι το κινητο στο τραπεζι.

μισο τραγουδι και το κινητο παλι στο χερι.

μηνυματα>νεο μηνυμα>sms
#ti kaneis?na mwre egw edw akouw mousikh kai se skeftomai.#
delete delete delete

κι αφηνει παλι το κινητο στο τραπεζι.

.....και το κινητο παλι στο χερι.

μηνυματα>νεο μηνυμα>sms
#mou leipeis#
delete delete delete

κι αφηνει παλι το κινητο στο τραπεζι.

.....και το κινητο παλι στο χερι.

μηνυματα>νεο μηνυμα>sms
#na re paidi mou.tha thela na gyrisoume ton kosmo me ena kokkino amaksi.na koimomaste kai mesa.san ayta pou oneireyomai kai siga mh me akolou8hsei kaneis.na doume polyxrwmes plateies kai stena dromakia.paidia me podhlata kai skate.parka megala me limnes kai grasidi kai hlio kai papies kai kyknous.san ayto pou htan konta sthn estia pou emena.thelw bouties gia koxylia kai xionopolemo roz.thelw na aneboume se ena aerostato kai na skountouflame sta synnefa.thelw na paw se mia paralia me asprh ammo kai mia aiwra.kai na mh me noiazei pou h koilia mou einai megalh,h an 8a mas koitaei kaneis.thelw na se blepw na xamogelas.na pa8iazesai.na hremeis kai na trexeis.na koimasai.thelw na eimai dipla sou kai na sou kratw deila to xeri.na se koitaw.mou leipeis.ma akoma ki an tipota apola ayta de ginei...na me kratouses gia ligo agkalia ua htan to pio omorfo dwro.xamogela mou.mporeis?#
delete delete delete


κι αφηνει παλι το κινητο στο τραπεζι.

μερικες φορες οσα ονειρευομαστε φοβιζουν.
οσα νιωθουμε μας τρομαζουν.
τελικα η αποσταση σε τι μετριεται??
αν χαμογελω που η πρωτη σκεψη μου οταν ξυπνω εισαι εσυ??ναι.κι αυτο ειναι νικη.

να 'ρθεις...
δε ξερω ποσα μετρα ειναι αυτο το να ρθεις.
μα εχω αραδιασει τη μιση συλλογη απο μπουρδες που ισωσ να χουν ουσια ισωσ οχι.μα τωρα μοιαζουν ανευ.γιατι ουσια τωρα εχει μονο η παρουσια.ακους?εστω στα ονειρα μου.....

agaphmena tragoudia me alh8eies

"...Άραγε να 'μαι κάποιος άλλος
που προσπαθεί να ονειρευτεί
τα γυαλισμένα όνειρα μας
στο δρόμο ανάποδη στροφή

Μες το κενό και μες τη ζάλη
έστησε ο πόνος μαγαζί
και ποιος μπορεί να ανασάνει
όταν στο ψέμα του κρυφτεί

Να να να, να να να να να

Καίνε τα χρόνια, καίν οι μέρες
με μια πληγή που αιμορραγεί
κι αν περισσέψαν οι φοβέρες
είναι σκληρή ανταμοιβή

Να να να...

Δε σε φοβάμαι ότι κι αν γίνει
τι κι αν το σύμπαν γκρεμιστεί
μες τη ψυχή μου θα ‘χει μείνει
κάποια αυτόφωτη στιγμή

Μέσα μου υπάρχει το ταξίδι
βαθιά φωλιάζει στη καρδιά
έγινα στο καιρό παιχνίδι
να με χαλάνε τα παιδιά

Με τα λεφτά δε γίνονται όλα
κι αν βάλεις ψεύτικα φτερά
δε θα μπορείς να τα σηκώσεις
για να πετάξεις φουκαρά

Απόψε πες μου την αλήθεια
το τι θα γίνω μη σκεφτείς
κι αν ήταν όλα παραμύθια.....

re de pa na ga

"....Meaningless Keepsakes
She just said, "Just don't hurt my butterflies!", and then, she cried her self to sleep, again.

Title Explanation:
It's tragic the trouble we go to, sometimes, to protect things that are long now dead, both material or immaterial. Like relationships that don't deserve any more effort. But we keep holding on to them, like keepsakes, meaningless
Like dead butterfiles, stuck beneath a pane of glass [or, for lack of a better word, grave]"

that's not mine,but describes exactly my day.i feel wrecked.
people sometimes show so much hate without any specific reason.i ll never learn how to deal with that stuff.

maybe it's cause i always think that people are honest and polite and kind.

ante peise oti den eisai elefantas....

δε θα ημουν εγω

ειναι φορες που κοιτας τον ηλιο καταματα και επιμονα.

δε σε νοιαζει αν τρεχουν δακρυα,δε σε νοιαζει αν μετα θα βλεπεις θολα.

ολα για αυτη τη στιγμη΄

δε θα ησουν ο εαυτος σου αν δε το κανες.

δε μπορεις να ξερεις τι δειχνεις,μονο τι ζεις.κι οπως το ζεις εσυ.

κι ηταν τοσο απλο

τα λιμανια μας τα διαλεγουμε εμεις.

συνηθιζω να σκεφτομαι.

εχει ζεστη.πολυ.

μα εχει και ζεστασια.αληφεια.

κοιταζω τον οριζοντα και ειναι ακομα ροζ.

αυτο που ακομα δεν εχει γινει μωβ ακομα και μετα γαλαζιο(που σἀρεσει) και μετα μπλε σκουρο.και μετα νυχτα καληνυχτα κι ονειρα μας γλυκα.

σημερα ο γειτονας με τα ωραια νυχτολουλουδα στον κηπο και τις πολλες γλαστρες στη βεραντα βγηκε εκτος οριων και φωναζε.σημερα το πρωι δεν ηταν καλη μερα.σαν να ηταν η μερα της φωνης.

μα ακομα κι ετσι οι τσεπες μου δεν ειναι αδειανες.μετα απο πολυ καιρο.πολυ πολυ καιρο,το συναισθημα της καταψυξης με αφησε και πηγε διακοπες.ετσι νιωθω.κι αφου τα λογια μου τα περνει το αερακι δε φοβαμαι πια.

εξαλλου μετα απο καιρο δεν ειμαι με αδειες τσεπες.....

πως το ελεγε εκεινο το τραγουδι??αν μ αγαπουσες λιγο δε θα ηταν ασπρομαυρη η ζωη??

πες μου τι ειναι αυτο που βλεπεις οταν κοιτας τον οριζοντα,κι αν γελας οταν περπατας.....κι εγω θα σου δωσω ολουσ τουσ θησαυρους.

μολις τους βρω:)

gigi su lew

ekpaideyomaste gia tis symperifores mas.
νομιζω δηλαδη.

san stratiwtakia sth gyalinh bitrina mas.
kai molis ksestratisoume ola ginontai anakata.αι οι γυρω μας

κι αραγε πως υπαρχουμε πραγματικα αν δεν αποδεχομαστε ουτε εμεις τη φυση μας,μα την φυλακιζουμε?
και ποσο ευκολα μας αποδεχονται οι γυρω μας
για το ειναι το ακατεργαστο μας.
do understand-
-rise up
stay calm-
stay clean-
-walk beside-
-feel the joy
until we meet again-

οταν φιληθηκαμε εκεινο το βραδυ,το φεγγαρι ηταν ακριβως μισο....

here we are now....

ton teleytaio kairo

einai les kai eimai diakopes sth zwh mou.

san na katalabe kapoios pws to xreiazomoun olo ayto.

kai ksafnika exw gemisei xrwmata kai xamogela.

and it feels like...strange.

but its still me.and that captain,is a great gift!

http://www.youtube.com/watch?v=vV0KmOYfomM

μπλοπιτι

κοιταζε ωρα απο το σπασμενο παραθυρο

λες και δεν την τυφλωνε ο ηλιος

τι κι αν οι σαπουνοφουσκες εσκαγαν πριν βρουν ουρανο

αυτη κοιταζε επιμονα τον ουρανο.

λες κι εκει πανω ειχε το πιο ομορφο τραγουδι για να ξεπερασεις το ειναι σου

κοιταζε ωρα απο το σπασμενο παραθυρο

και δεν την ενοιαζε

γιατι το βραδυ θα την εβρισκε εκει αγκαλια με αστερια.

alikh sth xwra th dikia mas

h alikh apo th xwra twn 8aymatwn ksypnhse kai ka8ise dipla mou sto krebati.
eixe arxisei na kshmerwnei ma egw ais8anomoun pws h8ela toso poly na kryftw kai to skotadi mexri ekeinh thn wra boh8ouse.
forouse to aspro forema ths me thn kokkinh kordela.
ki ekeinh thn petalouda sta myalla pou thn ekane panta na moiazei pws petaei.
"mou leipses" psellisa.

shkw8hka,foresa to kaskol mou kai ta a8lhtika kai bghkame sto dromo.

aytes oi psyxres apoxrwseis pou pairnei o kosmos mou otan den exei bgei akoma o hlios...me hremoun,ksypnane to einai mou,san kafes zestos pantremenos me kryo aeraki pou se kanei na mh niw8eis th myth sou.

apo tote pou metakomisame ola einai alliws.den exoume prolabei oute na mas koitaksoume ston ka8refth.spiti den allaksame,allaksame topo diamonhs.

"oi agkalies kouto einai to pio monimo krebati."

ma ki aytes spanizoun pia h tis plhrwneis akriba", ki emeis ws gnwston xrhmata den exoume,mono fantaxtera kapela kai polyxrwmes kaltses.

h zwh mas moiazei me tainia.pou ths exoun peiraksei ta xrwmata kai ola moiazoun entona.h mhxanh pou gyrnaei to film exei trela8ei kai mas paei mpros pisw toso grhgora pou nomizoume pws zoume panta mono to empros.


eksellisontai kai ta paramy8ia ame.ginan trendy oi flwroi blepeis.
ki oi siwphloi,egklhmaties.

osh wra 8a paizei h alikh me thn petalouda ths,egw 8a afhsw mia mia tis typseis na fygoun.estw kryfa.

moiazei na me koitas apo makrya ka8e fora pou bgainw sto dromo kshmerwmata.

kai panta se akouw na mou fwnazeis"eimaste filoi emeis,ki egw sagapaw"

kai pou einai h agkalia sou?mono h alikh emeine gia thn wra ki ayth ksexnietai sta dika ths monopatia...

dead end

εχε το νου σου στο παιδι γιατι αν γλιτωσει το παιδι υπαρχει ελπιδα.....

παιδια μεγαλωμενα με ακραια προτυπα

με επιλογες που δεν εκαναν ποτε

με πληγες ανοιχτες

με ματια δακρυσμενα απο τα χημικα

κυνηγητο-κρυφτο-κλεφτες κι αστυνομοι.....για μια φορα σε εξωμιωτη αληθειας

κριμα

που το αιμα δεν ειναι κοκκινη μπογια σε ταινια

κι οι σκηνες που ζουμε δεν περιεχονται σε κανενα απο τα "κακα" βιντεοπαιχνιδια που μασ απαγορευουν.


λυπαμαι χασατε.

μα κι εμεις.χανουμε συνεχως.

δε με νοιαζει αν ειχε τατουαζ η σκουλαρικια,αν ηταν παναθηναικος η ολυμπιακος,δε με νοιαζει αν ειχε χωρισμενουσ γονεις η μη.δε μου κανει τεραστια διαφορα που καναμε μαθημα στις ιδιες αιθουσες,που καναμε τσιγαρο στα ιδια σκαλακια.οπως δε με νοιαζει αν ηταν ασπρος μαυρος κιτρινος.με νοιαζει που συνειδητα σιωπω για να μη φανω αντιεξουσιαστρια η αναρχικη επειδη απλα εχω αλλες ιδεες απο τις συμβατικες.ανθρωποι ειμαστε κι εσυ κι εγω εκεινος.μονο που ξερεις αυτος δεν αναπνεει.δε μπορει να αλλαξει κατι.αρα ειναι σειρα μου-σου-ΜΑΣ!

με νοιαζει που υπηρξε ενα γαμημενο κεφαλι που πατησε τη σκανδαλη.με νοιαζει που παντα υπαρχει μια σκανδαλη οταν παω να απλωσω τα ονειρα μου,οταν παω να πω τη γνωμη μου.αορατη η μη.και με σημαδευει.στη καρδια και στο μυαλο.και με φυλακιζει μπροστα σε μια οθονη στην προκειμενη.

συγκρατημενη εκφραση,συγκρατημενα βηματα,ιδεες,εικονες,ονειρα και σκεψεις.

σκοτωσε με ακομα μια φορα.γιατι ερχονται κι αλλες.

tremblin coffee

kai ksexniesai

kai arxizeis na oneireyesai ksana

kai xamogelas sa blakas

mexri pou trakareis

kai meta ti?
tipota re

pali ta idia

pali kati gia na gamiseis thn psyxh sou

giati monoi mas dialegoume dolofonous kai krites

giati ponaei otan gkremizetai o kosmos sou ki esy prospa8hseis na xtiseis xampogela stwn allwn

giati etsi se ma8ane

na mh se noiazei h psyxh sou

na mh se noiazoun oi plhges sou

kai kaneis mpanio se oinopneyma na niwseis pws akoma de pe8anes

pws antexeis ki allo

ki ama milhseis?8a sou kanoun tous anhkserous.

nai kserete pernousa ma den eida poios sas trakare...

monh mou kai oloi.poso gamata moiazoun ta lampakia otan se kaine.
anabosbhnoun prin to braxykyklwma toso omorfa pou nomizeis pws mpora htan kai perase.


but no madame.U R TOTALLY FUCKED.

catch my breath

aytes oi kyriakes mpainoun mesa mou.zwgrafizw moustakia stis fwtografies sou gia na niwsw kalytera.ena kako oneiro htan kai ksypnhsa

polka dots for a stomach

θα μπορουσε να ξυπνησει
για ακομα μια φορα
μονη.

θα μπορουσε να πιστευει πως ο πριγκηπας ηττηθηκε σε μια μαχη στο δρομο του γυρισμου
κι αυτο ηταν ολο.


τιποτα δε θα ηταν το ιδιο

αν δεν πιστευε στην αγαπη

αν δε θυμοταν τις αγριοφραουλες που μαζευε στο βουνο

'η εκεινο το χερι που εψαχνε το δικο της ενα καλοκαιρι

αν τα κουμπια ηταν νομισμα

αν οι ανθρωποι ξεχνουσαν πιο συχνα τισ μικροπρεπειες τους

αν ολα τα πρωινα που κοιτουσε το παραθυρο την εβρισκε ο ηλιος σε διαφορετικη χωρα

///---///---.

νιωθω πως σε εχασα.μα δε μπορει.

παλια εδινες την ψυχη σου για μια χουφτα αστερια,τωρα πουλας την ψυχη σου να γινεισ αστερι σε ψευτικο ουρανο.

παλια αγοραζες αστερια για να βρεις την ψυχη σου,τωρα θα δινες και την ψυχη σου στα αστερια αν μπορουσες

φοβαμαι ψελλιζει με την ομπρελα ανοιχτη

ενα ταξιδι τη φορα.

τα μικρα βηματα που αναζητω

φευγω ξανα

σε δανεικο σκηνικο

κρυβεις τον πανικο

τον πανικο της ληθης.

κι αν οταν γυρισω κρυφτουν τα ονειρα?

μη σκας θα φτιαξουμε καινουργια.

και θα μαι εδω

και παντα καπου θα ταξιδευω

παλια απαιτουσα να με κοιτουν στα ματια.

τωρα?δε τους χαριζω ετσι ευκολα τα δικα μου.

γιατι αλλωστε να αλωνιζουν καλικαντζαροι στα χωραφια μας?

ποσα λιμανια θα δω ακομα.....


ερχεται μια βροχη να μας ξεπλυνει.

συντομα.
δε γινεται αλλιως...
κι ας μη περπατας ξυπολητος για λιγο καιρο.

βροχοσταλιτσες ειναι τα διαμαντια που κανουν ευτυχισμενους καποιους.

εμενα θα με κοιμισουν μετα απο καιρο σιγουρα.

"φοβαμαι", ψελλιζει με την ομπρελα ανοιχτη.

ακομα.

φυσατε γιατι χανομαστε

και τελικα ο 13ος γαλαξιας μου λειπει τοσο.

γιατι αυτο το σημειο στο χωροχρονο της ηρεμιας και της γαληνης με τα πολλα χρωματα και το διαφανο μοιαζει ουτοπια.

τι μας κανει να γυριζουμε στις αλανες που παιζαμε παλια?κι ας εχουμε ατρανταχτες αποδειξεις και σημαδια πως θα χτυπησουμε.

δε μπορει,κατι χανουμε.απο καπου μπαζει το συστημα και μας παιρνει ο αερας τα ασχημα οταν δε πρεπει.

αν και τελικα τι να τα κανεις τα σουβενιρ αν δε περασες καλα.

οποτε φυσα φυσα να βρουμε λιμανι!!!!!

mpourdes se selofan

Panta yparxoun eksodoi.Kai xiliades logoi na meineis.
Flames to dust lovers to friends why do all good things come to an end.
Den eimai h monh me pollaples prwsopikothtes.
8a einai periergo otan tis balw na synanth8oun oles mazi.
Mporoume na pame mazi mia ekdromh.
Mporoume na pame mia bolta.Mexri to fws tou hliou.Ma an mas doun?
Tote 8a xei plaka...Oi antidraseis einai h ekplhksh mou.
Synh8ws oloi ksinizoun tis moures otan den exoun synh8isei
se ayto pou antikryzoun.Poios einai kalyteros ki apo emena ki apo sena?
Aytoi pou o xronos pou skeftontai einai
o idios me pollous allous.
to twra mas synantaei pragmatikothtes alliwtikes sto dromo.ki apla tis prospernaei.
oh yes welcome to the fuckin brilliant easiness of living

ayto shmainei,exw neyra akoma

κι αν οντως ησουν μονο ψεμα,δε θα το μαθουμε ποτε.
εξαλλου ζουμε πια στιγμες μεχρι να μας τις
γκρεμισεις εσυ η καποιος ομοιος.
ποικιλια υπαρχει και παραπονο ουδεν.

πως εξαλλου να γκρινιαξεις στο δολοφονο σου
και γιατι.
τελικα θα νικησει.

κι αν ειναι ετσι?τοτε που σε παν τα βηματα σου.

κι αν δεν ειναι ειμαστε τυχεροι

ισως γι αυτο περπαταμε.γιατι μπορει να μην ειναι
ετσι τελικα.

να εισαι μονο εσυ κενος και αυλος ο μονος

κι η παρεα της καρδιας σου μην ξεχνιομαστε.

αλλωστε μαζι σας αγαπησαμε.
μαζι κοιμομασταν κι οι τρεις,μαζι ζουσαμε ολο αυτο
το πλαστικο παραμυ8ι.ποσο κουφιος και κουφος ο
κοσμος που περιχαρης εντυνες με αστερια.

και να πω οτι τα καταφερες.πλαστικα κι αυτα και
ξεκολλησαν απο τον τοιχο.

ουτε για ψευδαισθηση μικρου παιδιου δε κανεις.

ποσο λαθος ομως και ποσο σωστο.ποσο μας βολευει
κι αλλο τοσο μας απογοητευει η απαθεια και
το γκρεμισμα κτιριων απο δαφνες.αλλωνων παντα
αλλα κοιμισου.

αραγε αντεχεις,και το αρκουδακι
το χαρισες σε κεινη μη σε ξεχναει?

μαλλον κι εγω για κεινη το διαλεξα πιο πολυ
νομιζα ετσι νικουνται οι μαχες.

ποσο αφελης ειναι ο ερωτας στην αναγκη σου.

λυπαμαι κι ειναι τοσο κριμα να πλητττομαι
απο μια τετοια αρρωστεια τοσο καιρο\
τοσο πολυ καιρο στ αληθεια.

κανενα φαρμακο πιο ισχυρο παρα μονο
αυτο που ζηταγα εξ αρχης του ονειρου.

την αληθεια που δε κοιταξες ποτε
στα ματια.αραγε μεσα σου κοιτας?

κι εσυ κι αυτη.μα ομοιος τον ομοιο σαν λενε
8α χουν δικιο.

πληγωμενη ηλεκτρα σε προζακ με καταντησες ρε πουστη

mary was her name

i don't know if it's you.

if is it anyone that exists like you.

but for sure you are in my head.

there are some moments in this life that it feels you are here.

beside me.

in the hugs,in the laughs,in everythin that makes me feel alive.

gamhmeno systhma magisswn

"be careful of what u wish for",said the witch.

and she was so freakin serious about it...

but kids never listen.....when they dream.....