το κοκκινο αμα δε θες να φαινεται το καλυπτεις με μαυρο

κι αν τις κανεις ολες να σε ερωτευτουν δε θα χωραω πουθενα δε θα υπαρχω πουθενα -αυτα σκεφτομαι και καθομαι εδω στην ακρη

ρε ματουλα ματωνω ρε μανουλα μου

θυμασαι που μου λεγες σου χω κανει μαγια?

μου κανες.

ολα τα ξεχναω κι εμας δε μπορω

δε θελω θα μου πεις.

αμα δεν το ελεγχεις και δε θελεις και δε μπορεις

κι αμα ειναι να θυμαμαι μονο εμας

ειναι μια καποια ευτυχια οπως και να χει

κι ειναι κι αυτη η ζαμανη που μου χει κανει με τη φωνη της τα ματια θαλασσα οτι κι αν τραγουδαει

αλλα μαρεσει κι εκεινο το αλλο που ελεγε εκεινο το βραδυ που ενιωθα μονη τοσο μονη κι ειχε τοσο κοσμο γυρω μου κι εγω μονη

Μιλώ με τα ψηλά τ' απάτητα βουνά
και τους μιλώ για σένα
πως έχεις ομορφιά και φρύδια τοξωτά
σαν πέτρινα γεφύρια

Και μ' απάντησαν:
''Τα γεφύρια χορταριάζουν.
Άμοιρη ψυχή μη ξεγελαστείς''.

Μιλώ με τ' ουρανού τα μαύρα σύννεφα
και τους μιλώ για σένα
πως όταν περπατάς, γλυκά όπου πατάς
η στέρφα γη ανθίζει

Και μ' απάντησαν:
"Η γη ανθίζει εκεί που θέλει.
Άμοιρη ψυχή μη ξεγελαστείς."

Μιλώ με τις πηγές που ζούνε μοναχές
και τους μιλώ για σένα
πως όταν με κοιτάς, σαν λες πως μ'αγαπάς
αγγέλοι φτερουγίζουν

Και μ' απάντησαν:
"Είναι χάρτινοι οι αγγέλοι.
Άμοιρη ψυχή μη ξεγελαστείς."

δεν εχουμε ουτε μια γατα για δικη μας.ουτε μια φυγη κι ακομα δε γερασαμε

μπηκες στο μυαλο μου εριξες την καρεκλα και με ξυπνησες

και τωρα?

τωρα παρε 2 μπισκοτα για το δρομο και 2 βρακια και φυγαμε

και που παμε?

τι σημασια εχει που παμε

το σημειωμα στο τραπεζι θα λεει

You’re not sorry to go, of course. With people like us our home is where we are not

τα χει πει ο Σκοτ καλυτερα απο μενα για μενα βλεπεις...

φευγουν παντα τα τραινα?ναι.ακομα και τις κυριακες που κρυβουμε μεσα μας

καπου διαβασα αυτο.το αφηνω εδω μη τυχει και ξεχαστω και δε φυγω

"Ο Άλλος λείπει.

Αυτό ενοχλεί κι εμένα.
Κι όμως αντέχω το χτύπημα,
πράγμα που σας απογοητεύει
κι ας μην το κάνω γι αυτό...
Αν συμβεί να φύγω, σκεφτείτε
πως έφυγα για να γίνω

επιτέλους ο Άλλος"

*

κι οτι αγαπησα ηταν στα ματια σου

ανασα

περπαταω

χρονια περπαταω

ειναι το φαρμακο μου.
καποτε ειχα τον σκυλο μου να με συντροφευει στο κρυο.
τωρα ευχομαι να βρεχει γιατι αλλιως φαινονται τα ματια μου γεματα
δεν ξερω που παω
ολοι ξερουν που πανε
τι θελουν
τι περιμενουν να συμβει στο τελος
εμενα αυτα με αγχωνουν

εγω θελω αγαπη
θελω να ξερω πως οποιος ειναι εδω ειναι εδω απο επιλογη.απο ειλικρινη επιλογη

εχω γινει μια αλλη
μα παραμενω εγω
μεχρι κι οι γατες αρχισαν να μ αρεσουν

βιωνω απωλειες
ελεγα πως αντεχω τα παντα
πως οτι και να παθω δεν παθαινω τιποτα

μισω τα καλαντα λογω απωλειας
μισω να κλωτσανε τα σκυλια
μισω που δεν εισαι εδω
μισω που δεν εχω φυγει ακομα

καποιος υπεροχος ανθρωπος εχει πει "να κανεις παυσεις ποτε βηματα πισω"

το σκεφτομαι πολλες φορες οταν περπαταω

οι ανθρωποι πρεπει να περπατανε
να τους ανακατευονται τα μαλλια
και τα μυαλα
να νιωθουν το κρυο στη μουρη και να βλεπουν σχηματα στο φεγγαρι

να σταματησουν να φοβουνται κι οπως προχωρουν να διασταυρωνονται
να πιανουν το χερι αυτουνου που θελουν και να λενε ειμαι εδω

να μην αγνοουμε πως δεν εχουμε τιποτα παρα το τωρα μας για να χτισουμε μια ευτυχια
ολοκληρη
πετραδακι πετραδακι

να ειμαστε ευγνωμονες

κι ολα αυτα ειναι συμβουλες.οχι απαιτησεις.
φαντασου να ημασταν απο δερμα φτιαγμενοι κι οχι απο απαιτησεις*

9

καθισα κι εψαξα.

διαβασα για το 9

πουθενα δεν γραφουν για μας.

δεν ξερουν τι τους γινεται

εγραψε 9 φορες "ειμαι ακομα ερωτευμενη μαζι σου για φαντασου" και μετα ειπε δυνατα "δεν καταλαβα ποτε οτι δεν ακους"

οι ανθρωποι που περνουν απο τη ζωη μας,να δεις μενουν μαζι μας.απλα κανουν ησυχια πια.

ακουρε

μια φορα για φαντασου

προσπαθησα να γινω η ζωη καποιου αλλου.και ξεχασα τη δικια μου.εγω ξεχαστηκα.ξεχνιεμαι δε λεω

σαματις ειμαι και τιποτα σπουδαιο περα απο εμενα.

.αλλα ας ξεχνιεμαι

μες το δικο μου χαμογελο κι οχι στις σκιες των αλλων

για 9 μοιαζει κι ας ειναι 10

θελω να ρθεις

για να μην ειναι ματαια.

για να μη νιωθω πως δεν ηταν αληθεια

αφου ηταν ρε

αφου δευτερη ζωη δεν εχουμε

μεσα στα τουλια μπλεχτηκα και καπου εδω με βρηκα παλι

αναφερομαι συνεχεια σε σενα.

δεν εχεις προσωπο

δεν εχεις ονομα.

μα κι οταν εχεις.

λιγη σημασια εχει.

γιατι τη σημασια την δινουν οι ανθρωποι στο ειναι μας.

στο χαμογελο και την ηρεμια που εχουμε σαν ξυπναμε.

μερικες φορες μ αγγιζεις

αλλες με πονας

αλλες νομιζω πως ζω το πιο μεγαλο δραμα

γεμισαμε απο λογια και βλεμματα να μας στοιχειωνουν?

μου φτανει που οτι ζω απο τοτε που με θυμαμαι το ζω με ολο μου το ειναι

δοκιμαζω φουστανια

εγω το παιδι με τα πληγιασμενα γονατα

κι ακου

ακου,μου πανε.

γινονται και τα ασχημοπαπα να νιωθουν κυκνοι αν αγαπανε

γιατι η ζωη ειναι το μεσα μας.

αυτο ειναι.

κι εγω επιλεγω να του βαζω φιογκους.

εσυ?εσυ αγαπησες ποτε?

I carry your heart with me*

Ι carry your heart with me
Ι carry your heart with me(i carry it in
my heart) Ι am never without it(anywhere
Ι go you go,my dear; and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
i fear
no fate(for you are my fate,my sweet)i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it's you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you

here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life;which grows
higher than the soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that's keeping the stars apart

Ι carry your heart (Ι carry it in my heart)

by E. E. Cummings

ακους.εμεις ρε.εσυ.εγω.ψαξε κι αμα βρεις θα ειναι αυτο που λαμπει πιοτερο απ ολα κ θα νικαει τα κλισε σου

με κανει να χαμογελαω.

ετσι ξεχωριζω εγω τους ανθρωπους.

ανθρωπε ακους.ακους.αλλα κανεις πως δεν.

τελεσιγραφα.

γυναικες δινουν τελεσιγραφα και τα αγορια τρεχουν φοβισμενα.

αντρες δινουν χαμογελα και στα παιρνουν κλεβοντας και λιγη ψυχη.

αμφιδρομα.και ποιον να κατηγορισεις οταν τα ζεις?

ζουν διπλα μας,αναμεσα μας,μεσα μας.

οχι ρε καρδια.

εμεις ειμαστε αληθινοι.

και θυματα και θητες.αλλα αληθινοι γαμω.

με κοτσια.με δακρυα και με χαμογελα κακαριστα.

δεν προδιδουμε οσα εχουμε πει.οσα εχουμε νιωσει.

φοβιτσιαρηδες ναι.αλλα δε κανουμε πισω.ετσι μεγαλωσαμε.ασυμβιβαστοι στα κλισε.

οχι οτι μας βολευει ρε.

οτι σκιρταει την καρδια μας.

μερικοι ανθρωποι δε μεγαλωνουν ποτε.απλα μαθαινουν να συμπεριφερονται σαν μεγαλοι.καπου διαβασα.

να μου πειτε και γιαυτους που νιωθουν.

οταν ειναι γεροι στην κουνιστη καρεκλα τους αραγε θυμουνται την αγαπη τους?

αραγε την καρεκλα μας θα την κουναν οσοι μας αγαπησαν ή εμεις με οση αγαπη εισπραξαμε?

ας ειμαστε αληθινοι.κανενα ξημερωμα δεν ξερεις τι σου επιφυλλασει.

κι ειναι τσαμπα.

ασε με

"αν ερθεις.μην αργεις."

αυτο.

πριν ενα χρονο.

365 μερες.

κακως

ξερεις γιατι φοβαμαι?

γιατι εγω ξεχναω μα δε ξεχνιεμαι.

γι αυτο φοβαμαι.

γιατι ειχα ξεχαστει και χαμογελουσα.

ειχα ξεχαστει κι ημουν αληθινη.

μαλακαμου.κανεις δε σε αντεχει οταν εισαι αληθινος.

ουτεσυ.

δεν

παει ενας χρονος.

παει.

ασφυκτικο τοπιο της καρδιας απουσιολογιο

λιγο με νοιαζει αν θα γυρισεις.

οι ανθρωποι γεννηθηκαν οχι για να κουβαλουν καημους σαν μπαλες φυλακισμενων,

μα για να χαμογελουν και να κλεινουν το ματι στα δυσκολα με σθενος.

στα ευκολα πηδα-χοροπηδα μοναχος,δε θα σε πειραξει ποτε αν δε νιωθεις απουσιες.

αν δε θελει ο ουρανος να βρεξει

τσαμπα παντα θα χορευουμε

Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις
στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης
κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις
κι ούτε που ξέρεις τι και πώς

χριστιανοπουλος. και μετα προσπαθουν κι αλλοι

ΜΕ ΚΑΤΑΝΥΞΗ

Ἔλα νὰ ἀνταλλάξουμε κορμὶ καὶ μοναξιά.
Νὰ σοῦ δώσω ἀπόγνωση, νὰ μὴν εἶσαι ζῷο,
νὰ μοῦ δώσεις δύναμη, νὰ μὴν εἶμαι ράκος.
Νὰ σοῦ δώσω συντριβή, νὰ μὴν εἶσαι μοῦτρο,
νὰ μοῦ δώσεις χόβολη, νὰ μὴν ξεπαγιάσω.
Κι ὕστερα νὰ πέσω μὲ κατάνυξη στὰ πόδια σου,
γιὰ νὰ μάθεις πιὰ νὰ μὴν κλωτσᾶς.

ποιος εισαι εσυ ομως γιατι για μενα ξερουμε

ακου λοιπον.

στη γυμνια σου,δεν υπαρχουν ντροπες.

σε κοιταει ο καθρεφτης καθως τον αγνοεις κι ομως δε ντρεπεσαι.

ποσες στιγμες ομως εχουν αφησει σημαδια.

που δεν βλεπεις οχι επειδη εθελοτυφλεις.

αλλα επειδη ειναι το ειναι σου.

ακου λοιπον

οσα σε σημαδευουν,ακομα τα μυριζεις,ακομα τα αισθανεσαι,ακομα και την θερμοκρασια της ημερας θυμασαι.ολα.